“Ο Δικός σου Online Ελληνικός Κόσμος„
Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι 23/9/2017, 17:38


Σας ενημερώνουμε πως ως επισκέπτης έχετε μειωμένη πρόσβαση στην ιστοσελίδα μας.Για να αποκτήσετε πλήρη πρόσβαση, συνδεθείτε με το όνομα και τον κωδικό σας πρόσβασης ή κάντε τώρα την εγγραφή σας απολύτως δωρεάν.



Greek Cosmos » Γενική Συζήτηση » Το παραπονο-Ελυτης
Σελίδα 1 από 1 |


Μήνυμα 1ο Το παραπονο-Ελυτης
 Την / Το 12/7/2013, 08:41

avatar




Σπουδαία λόγια από έναν υπέροχο άνθρωπο....οσοι το εχουν διαβασει ας το ξαναθυμηθουν....οσοι δεν το εχουν διαβασει ας του δωσουν λιγη σημασια......

Αναρωτιέμαι μερικές φορές:

Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία;

Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.

Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.

Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.

Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.

Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.

Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.

Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.

Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.

Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.

Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.

Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου.

Κάθε μέρα αποτυγχάνω.

Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή.

Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.

Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.

Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.

Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.

Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα 'ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.




Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνωρισε την Δεν Ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια....!!!!!!

Μήνυμα 2ο Απ: Το παραπονο-Ελυτης
 Την / Το 13/7/2013, 23:29

avatar




ευαγγελιο.........................



αλλα η κακομοιρια του Νεολληνα????????????



δεν θα συνεχισω αλλο....απλα ντρεπομαι γι αυτο που καταντησα!!!!!!!



WHITEANGEL

Όσο πιο μακρύ είναι ένα αδιέξοδο,
τόσο πιο πολύ μοιάζει με δρόμο.


Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή:
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Invision forum με ForumGreek | © PunBB | Δωρεάν φόρουμ υποστήριξης | Επαφή | Αναφορά κατάχρησης | Αποκτήστε ένα μπλογκ