“Ο Δικός σου Online Ελληνικός Κόσμος„
Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι 24/9/2017, 20:43


Σας ενημερώνουμε πως ως επισκέπτης έχετε μειωμένη πρόσβαση στην ιστοσελίδα μας.Για να αποκτήσετε πλήρη πρόσβαση, συνδεθείτε με το όνομα και τον κωδικό σας πρόσβασης ή κάντε τώρα την εγγραφή σας απολύτως δωρεάν.



Greek Cosmos » Διασκέδαση » Φάκελος » Μουσική » Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
Σελίδα 1 από 1 |


Μήνυμα 1ο Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 4/7/2013, 20:06

avatar




Κάθε τραγούδι κρύβει μια μικρή ιστορία από πίσω του. Μερικές από αυτές είναι γνωστές, άλλες παρεξηγημένες και άλλες παντελώς άγνωστες.
Αλήθεια, δεν υπάρχουν φορές που ακούς ένα τραγούδι και δεν καταλαβαίνεις τους στίχους; Η ιστορία πίσω από τα τραγούδια είναι ίσως το πιο αφανές κομμάτι του τραγουδιού. Ειμαι περίεργη να μάθω μερικές από αυτές τις ιστορίες, ειπα θα ψαξω για να τις μοιραστώ με όποιον άλλο έχει τα ίδια κουσούρια με μένα. Razz Razz Ξεκινάω εγώ αλλά επειδή τα τραγούδια είναι χιλιάδες θέλω και βοήθεια ;) ;) 

σύμφωνα με μη επιβεβαιωμένες φήμες...το τραγούδι ημερολογιο του Χρήστου θηβαίου...
εχει την εξής ιστορία...:Ο Χρήστος Θηβαίος ερωτεύτηκε πολύ μια γυναίκα η οποία ήταν αρκετά χρόνια πιο μικρή του. Την παρακαλούσε να βγουν μαζί μια νύχτα σε εστιατόριο, μα αυτή δεν ήθελε. Μετά από αρκετό καιρό, αυτή δέχτηκε επιτέλους. Εκείνος πήγε στο εστιατόριο και την περίμενε. Η κοπέλα πήγαινε να τον συναντήσει,αλλά της συνέβη ένα δυστύχημα στο δρόμο με το αυτοκίνητο και πέθανε...Έτσι έγραψε ο Θηβαίος αυτούς τους στοίχους, μέσα από πυρετό και δάκρυα . . .



Τόσα χρόνια μες τους χάρτες μου σε ψάχνω
κι ας μην έσκυψες ποτέ στο μέτωπό μου με τα δυο σου χείλη
ν' αφήσεις μια ανάσα στη ζωή μου

Κι αν η προσευχή μου οινόπνευμα μυρίζει καπνό και πυρετό
Στο γυάλινο το κύμα τ' όνομά σου
Φωνάζω να καθρεφτιστεί η φωνή μου

Και στην όχθη που χτενίζεσαι ακουστεί σαν αλμυρό
Τραγούδι που σου φέρνει ερωτευμένο το νερό
Και στο διάβολο πουλάω την ψυχή μου εγώ για να βρεθώ
Απόψε τυλιγμένος στου κορμιού σου το βυθό

Κάπου η νύχτα μεσοπέλαγα κρεμιέται στην αγχόνη τ' ουρανού
Κι ο δαίμονας καβάλα στο σκοτάδι αρπάζει τη μετέωρη ευχή μου
Και σαν άστρο καυτερό προς το νησί σου τα λόγια μου πετάει
Πληγώνοντας τα βράχια και την άμμο,στη χτένα σου καρφώνει την ψυχή μου

Και σταγόνα τη σταγόνα κυλάω εγώ σαν αλμυρό
Νερό στους ώμους και στον ακριβό σου το λαιμό
Κι ας το ξέρω πως του λόγου του στην ανεμόσκαλα εκεί
Με περιμένει για να μου λιμάρει το σκοινί

Πάνε χρόνια που αντίκρυ αναβοσβήνουν τα φώτα κάποιας γης
Τα φώτα κάποιας ξεχασμένης νήσου
που λεν είν' οι κορφές του παραδείσου

Μα το ξέρω είναι της θάλασσας τα μάγια δεν υπάρχει αυτή η στεριά
μιας και κανείς ποτέ του εκεί δεν πήγε
γι' αυτό σφιχτά κρατιέμαι στο κορμί σου

Και μπροστά απ' τους κολασμένους περνάω εγώ σα μια σκιά
Που σεργιανάει στον ¶δη τη δικιά σου μυρωδιά
Κι είναι λέω ο παράδεισος για μας αγάπη μου μικρή
Να μοιραζόμαστε τούτη την κόλαση μαζί ...



Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνωρισε την Δεν Ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια....!!!!!!

Μήνυμα 2ο Απ: Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 4/7/2013, 20:16

avatar




“Where The Streets Have No Name” των U2

Ο θρύλος έλεγε πως μιλούσε για την Αιθιοπία, η μόνη χώρα στον κόσμο που οι δρόμοι της, όντως δεν έχουν ονόματα. Ίσως αυτή να υπήρξε η εύκολη ερμηνεία του κομματιού. Η πραγματική όμως είναι πως μιλάει για το Μπελφαστ. Πόλη όπου αναλόγως του δρόμου στον οποίο διαμένεις, χωρίζεσαι σε πλούσιο και φτωχό, προτεστάντη και καθολικό. Ο Bono όντας βαθιά πολιτικοποιημένος, όπως και η υπόλοιπη μπάντα, εξέφρασε τη διαμαρτυρία του μέσα από το κομμάτι αυτό.



I want to run
I want to hide
I want to tear down the walls
That hold me inside
I want to reach out
And touch the flame
Where the streets have no name

I want to feel, sunlight on my face
See that dust cloud disappear without a trace
I want to take shelter from the poison rain
Where the streets have no name

Where the streets have no name
Where the streets have no name
Were still building
Then burning down love, burning down love
And when I go there
I go there with you...
(Its all I can do)

The cities a flood
And our love turns to rust
Were beaten and blown by the wind
Trampled into dust
Ill show you a place
High on the desert plain
Where the streets have no name

Where the streets have no name
Where the streets have no name
Still building
Then burning down love
Burning down love
And when I go there
I go there with you
(Its all I can do)



Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνωρισε την Δεν Ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια....!!!!!!

Μήνυμα 3ο Απ: Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 4/7/2013, 21:03

avatar




ΣΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ - ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΝΑΚΑΡΗΣ



Πρόκειται, ίσως, για την πιο αστεία ιστορία σε ό,τι αφορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε το τραγούδι… Στίχοι που γράφτηκαν ένα βράδυ στην τουαλέτα, πάνω σε χαρτί υγείας! Αρχές της δεκαετίας του ’60. Ο Γιώργος Μητσάκης μαζί με τη σύντροφό του Αθηνά πηγαίνει στην καφετέρια του αεροδρομίου του Ελληνικού. Κάποια στιγμή, αφού είχε προηγηθεί κουβέντα σχετικά με τη Λάρισα και τον Πηνειό, ο Μητσάκης ζήτησε συγγνώμη και πήγε στην τουαλέτα. Εκεί του ήρθε η έμπνευση! Λόγω έλλειψης… σημειωματάριου, κατέγραψε τους στίχους του πάνω στο χαρτί υγείας! Βγαίνοντας από την τουαλέτα, το έδωσε στην αγαπημένη του Αθηνά. Εκείνη γέλασε και του είπε: «Εκεί πού ήσουν, τι άλλο θα μπορούσες να γράψεις;». Ο Μητσάκης επέμενε ότι το τραγούδι θα γινόταν σουξέ. Και είχε δίκιο… Η πρώτη εκτέλεση με τον Θόδωρο Κανακάρη το 1963 σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

 



WHITEANGEL

Όσο πιο μακρύ είναι ένα αδιέξοδο,
τόσο πιο πολύ μοιάζει με δρόμο.

Μήνυμα 4ο Απ: Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 4/7/2013, 23:31

avatar




Μόχα - Παύλος Παυλίδης

Το τραγούδι αυτό περιλαμβάνεται στο δίσκο “Αφού λοιπόν ξεχάστηκα εδώ πέρα”. Ο δίσκος αυτός πέρα από όλα τα εκπληκτικά τραγούδια που είχε, είχε και το “Μόχα”.Εξαιρετικό.

Σε μία συνέντευξή το Μάιο του 2004 ο Παύλος Παυλίδης είχε πει: Είναι παράξενη ιστορία. Το κομμάτι αυτό γράφτηκε καθ’ οδόν, σ’ ένα ταξίδι στην άγονη γραμμή. Είχα γράψει το πρώτο κουπλέ και έτσι όπως καθόμουν στην καμπίνα σκέφτηκα ότι ήταν η πρώτη φορά που μιλάω για έναν ήρωα, που θα ήθελα να έχει όνομα. Κι ενώ το ποίημα μιλάει για ένα φανταστικό πρόσωπο, το οποίο υποτίθεται ότι είναι ναύτης, ακριβώς μπροστά μου είχα ένα βιβλίο με τον τίτλο «Μόχα ο Τρελός, Μόχα ο Σοφός». Εγώ δεν ήξερα καν για ποιο πράγμα μιλάει αυτό το βιβλίο και συνέχισα, τέλος πάντων, με αυτή τη φράση τα στιχάκια που έγραφα και έφτασα και στο τέλος του κομματιού. Μετά άνοιξα το βιβλίο και διαπίστωσα ότι ο Μόχα ήταν ένας τύπος που είχε πεθάνει από τα βασανιστήρια σε μια φυλακή κάποιας αφρικάνικης χούντας – νομίζω στη Νιγηρία, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Φαντάζομαι ότι είναι το υποκοριστικό του Μοχάμετ. Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, καταδικάστηκε επειδή κάθε φορά που είχε κάτι σημαντικό στο μυαλό του έβγαινε στο δρόμο και το φώναζε – εξ ου και ο τίτλος – παρατσούκλι του βιβλίου «Μόχα ο Τρελός, Μόχα ο Σοφός».



Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα
και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα
Μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια
ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία...

Μα ξεχαστήκαμε και βγήκαμε απ' το χάρτη
και άρχισε η νύχτα πάλι νύχτα να ζητάει
Κάποιον να πάρει αγκαλιά, να του μιλάει
τον πιο μικρό, τον πιο αθώο ναύτη...

Μόχα ο τρελός, Μόχα ο σοφός, Μόχα ο πνιγμένος
Μόχα, αυτός που όσο και αν πιεί πια δε μεθάει
Μες το λιμάνι τριγυρνάει μαγεμένος
Μόχα, αυτός που όλο τα κύματα κοιτάει...

Μόχα ο τρελός, ο σοφός, ο τελειωμένος
Μόχα, αυτός που τον ξεχώρισε η μοίρα
Τρέχει απ' τα μάτια του η σκουριά και η αλμύρα
Μόχα, αυτός που τραγουδάει ευτυχισμένος...

Ξέρω τα κύματα μια μέρα αυτά τα βράχια
θα τα διαλύσουν, θα τα κάνουν όλα σκόνη
Θα 'ρχεται 'κείνο το κορίτσι να ξαπλώνει
πάνω στην άμμο και να τραγουδάει τάχα...

Ότι θα έρθω από μακριά και 'γώ σε λίγο,
ότι θα μείνουμε εκεί μαζί για πάντα
Αντίο θάλασσες και κύματα σαράντα,
θα λέω ψέματα πως δε θα ξαναφύγω...

Έρχεται ο Μόχα ο τρελός πάλι χαμένος,
κοιτάει τις άγκυρες και όλο φωνάζει "βίρα!"
Μέσ' στο λιμάνι τριγυρνάνει μαγεμένος
Μόχα, η σκουριά η σκουριά και η αλμύρα...



Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνωρισε την Δεν Ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια....!!!!!!

Μήνυμα 5ο Απ: Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 8/7/2013, 10:41

avatar




Από το αεροπλάνο
Κώστα Χατζή – Σώτιας Τσώτου
Ερμηνεία: Κώστας Χατζής, 1972



Το έξοχο τραγούδι «Από το αεροπλάνο», σε μουσική του Κώστα Χατζή και στίχους της Σώτιας Τσώτου, είναι γραμμένο με αφορμή το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 και τα όσα έζησε η εξαίρετη στιχουργός στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Η Σώτια Τσώτου ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 60 μια νεαρή ανερχόμενη δημοσιογράφος, που έκανε πολιτικό ρεπορτάζ για την εφημερίδα Ελευθερία. Η Εφημερίδα διέκοψε την κυκλοφορία της την 21η Απριλίου του 1967, την ίδια μέρα που έλαβε χώρα το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η Σώτια Τσώτου με το κλείσιμο της εφημερίδας έμεινε άνεργη και σκέφτηκε να αναζητήσει δουλειά στη Θεσσαλονίκη, συγκεκριμένα στο συγκρότημα Βελλίδη, που εξέδιδε τις εφημερίδες Μακεδονία και Θεσσαλονίκη. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού αντίκρισε έκπληκτη τη χούντα σε όλο της το μεγαλείο: στρατός, άρματα μάχης και μια πληθώρα ανθρώπων που ήλεγχαν εξονυχιστικά όλους όσους έφταναν εκεί για να ταξιδέψουν ή όσους επέστρεφαν. Η Σώτια Τσώτου τη στιγμή που έπαιρνε το δελτίο επιβιβάσεως συνελήφθη, υποβλήθηκε σε εξονυχιστικό έλεγχο και αυστηρότατη ανάκριση που κράτησε ώρες ολόκληρες. Φυσικά έχασε το αεροπλάνο.

Αφού τελείωσε το μαρτύριο της και δεν βρέθηκαν εις βάρος της ενοχοποιητικά στοιχεία, αφέθηκε ελεύθερη. Έπειτα από τόσες ώρες στο ανακριτικό γραφείο του αεροδρομίου, ταλαιπωρημένη, αηδιασμένη και φοβισμένη, επιβιβάστηκε στο επόμενο αεροπλάνο για την Θεσσαλονίκη. Όταν απογειώθηκε, κοίταξε από ψηλά και είδε πως είχαν καταντήσει την Ελλάδα του Ρίτσου, του Σεφέρη και του Ελύτη οι συνταγματάρχες. «Κοίταξε πως φαντάζουν από εδώ ψηλά» σκέφτηκε. «Μυρμήγκια. Μοιάζουν μυρμήγκια οι άνθρωποι». Και πράγματι, μυρμήγκια έμοιαζαν οι συνταγματάρχες και το καθεστώς τους από ψηλά.

Πριν ακόμα σβήσει η επιγραφή του αεροπλάνου «προσδεθείτε», εκείνη έλυσε την ζώνη ασφαλείας και αισθάνθηκε να της φεύγει ένα βάρος, μαζί και ο φόβος που είχε νιώσει στα χέρια τους. Ένιωσε ελεύθερη και συγχρόνως θυμωμένη με όλα αυτά που είχε ζήσει και αντικρίσει στο αεροδρόμιο. Εκείνη τη στιγμή έδωσε μια υπόσχεση στον εαυτό της, ότι το πρώτο της ρεπορτάζ όταν θα ξανάβρισκε δουλειά, θα ήταν σχετικό με αυτά, αλλά και με τα συναισθήματα των ανθρώπων που βλέπουν τον κόσμο από ψηλά. Από το αεροπλάνο. Τελικά φτάνοντας στην Θεσσαλονίκη δεν βρήκε δουλειά στο συγκρότημα Βελλίδη. Ήταν γραφτό να μην συνεχίσει την καριέρα της ως δημοσιογράφος. Έτσι, εκείνο το ρεπορτάζ που ετοίμαζε για τη στήλη κάποιας εφημερίδας έγινε ευτυχώς στίχος, αφού η Σώτια Τσώτου ασχολήθηκε από τότε με την ποίηση και το τραγούδι.



Πολύ με πίκρανε η ζωή
μακριά θα φύγω ένα πρωί
θ’ ανέβω σ’ ένα αεροπλάνο
να δω τον κόσμο από κει πάνω

Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα,
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι,
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει με ένα μικρούλι τόπι

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στην στιγμή θα τους ξεχάσεις

Αγαπημένη μου μη κλαις
πάμε μαζί ψηλά αν θες
να δεις την γη από την σελήνη
ένα φεγγάρι είναι και κείνη

Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά
και συ τον πήρες σοβαρά

Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα
και τα κανόνια με παιχνίδια
από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε
οι ομορφιές και τα στολίδια

Και ότι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις



Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνωρισε την Δεν Ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια....!!!!!!

Μήνυμα 6ο Απ: Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 8/7/2013, 10:49

avatar




Sunday Bloody Sunday – U2

Στις 30 Ιανουαρίου του 1972 οι Ιρλανδοί έζησαν τη δεύτερη «Ματωμένη Κυριακή», μισό αιώνα μετά την πρώτη (το Νοέμβριο του 1920 στο Δουβλίνο), όταν Βρετανοί στρατιώτες πυροβόλησαν ψυχρά εναντίον άοπλων πολιτών που διαδήλωναν στο Derry υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων, σκοτώνοντας 14 από αυτούς. Το γεγονός προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα βίας σε ολόκληρη την Ιρλανδία και σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία του πολύπαθου νησιού.

Μια δεκαετία αργότερα και ενώ ο Bono περνούσε στη Τζαμάικα το μήνα του μέλιτος, ο Edge έγραψε τους στίχους και το βασικό riff ενός τραγουδιού, το οποίο σήμανε την αλλαγή πορείας των U2. Το πέρασμα από τις κέλτικες μπαλάντες σε αυθεντικά post – punk φόρμες ήταν πλέον πραγματικότητα και το κυρίαρχο θέμα ήταν ο τρόμος όσων παρατηρούσαν τα όσα συνέβαιναν στη διάρκεια των ταραχών της Ιρλανδίας, με επίκεντρο τα γεγονότα στο Derry. Ο ρυθμός στα τύμπανα παραπέμπει στους Βρετανούς, ενώ η κιθάρα στην οργή των αμάχων. Οι στίχοι πλαισιώνουν ταιριαστά τη μουσική και το «Sunday Bloody Sunday», ένα από τα κορυφαία πολιτικά τραγούδια του ροκ, ήταν το κυρίαρχο όπλο του LP «War».



Όταν ο Που Να Το Φανταστώ γνωρισε την Δεν Ήξερες Δεν Ρώταγες γεννήθηκε η Άγνοια....!!!!!!

Μήνυμα 7ο Απ: Οι ιστορίες πίσω από τα τραγούδια.....
 Την / Το 8/7/2013, 23:33

avatar




DEEP-PURPLE........smoke on the water



Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1972 στο άλμπουμ των Deep Purple «Machine Head» και από τότε γρήγορα σκαρφάλωσε στο ΤΟΡ-10 του billboard. Όλοι έχουμε μουρμουρίσει την μουσική του, αλλά λίγοι ξέρουν ότι τα λόγια του αναφέρονται σε μια αληθινή ιστορία που ήταν και η αιτία για τη δημιουργία αυτού του ιστορικού πλέον τραγουδιού της ροκ.

Όλα ξεκίνησαν όταν οι Deep Purple πήγαν στο Μοντρέ της Ελβετίας για να ηχογραφήσουν το νέο τους άλμπουμ. Μαζί τους είχαν ένα κινητό στούντιο ηχογράφησης, το οποίο είχαν δανειστεί από τους Rolling Stones, και πολλές ιδέες για τραγούδια.

Ένα βράδυ πριν την έναρξη της ηχογράφησης, το ημερολόγιο έδειχνε 4 Δεκεμβρίου 1971 και οι Deep Purple βρίσκονταν στο ξενοδοχείο τους ενώ απέναντι, στο Καζίνο του Μοντρέ έδινε συναυλία ο Φρανκ Ζάππα με το συγκρότημά του Mothers of Invention. Το πλήθος είχε ζεσταθεί για τα καλά και όταν ο Ντον Πρέστον σολάριζε με το σινθεζάιρ του στη μέση του «King Kong», κάποιος από τους θεατές εκτόξευσε ένα βεγγαλικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η οροφή της αίθουσας να πιάσει αμέσως φωτιά και ο κόσμος να διαλυθεί πανικόβλητος. Οι εγκαταστάσεις και ο μουσικός εξοπλισμός του Ζάππα και του συγκροτήματος καταστράφηκαν ολοσχερώς ενώ ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα παρά κάποιοι ελαφρά τραυματισμένοι.

Το γεγονός αυτό το έβλεπαν σε όλο του το...μεγαλείο οι Deep Purple από το παράθυρο του δωματίου τους. Ο καπνός ανέβαινε πάνω από τη λίμνη Γενεύη που χώριζε το ξενοδοχείο από το καζίνο και αυτό ήταν! Ο Ρίτσι Μπλάκμορ άρχισε να ψελλίζει μερικές από τις νότες του περιβόητου riff στην αρχή του τραγουδιού, που αποτελεί το όνειρο όλων των κιθαρίστων. Ο τίτλος βρέθηκε λίγες μέρες μετά, όταν ο μπασίστας Ρότζερ Γκλόβερ ξύπνησε από ένα όνειρο και ήξερε ότι το τραγούδι θα πρέπει να ονομαστεί «Smoke on the water».

Όταν με την καταστροφή του Καζίνο, το συγκρότημα αναγκάστηκε να βρει άλλο χώρο για να κάνει την ηχογράφηση, εγκαταστάθηκαν σε ένα τοπικό θέατρο. Μόλις όμως ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες στο «Smoke on the water» (το οποίο ακόμα ονομαζόταν Title no1), οι γείτονες ενοχλήθηκαν και κάλεσαν την αστυνομία που απαγόρεψε στους Deep Purple να παίξει άλλο εκεί. Η μουσική τελικά ολοκληρώθηκε, οι στίχοι γράφτηκαν και το τραγούδι ήταν έτοιμο. Ωστόσο θα πρέπει να τονίσουμε ότι το βασικό riff, το σόλο της κιθάρας στην αρχή του τραγουδιού, δεν είναι εξ ολοκλήρου πρωτότυπος μουσικός τόνος, όπως άλλωστε συμβαίνει και με άλλα τραγούδια των Deep Purple. Αρκετά παρόμοιο ήχο συναντάμε και στην αρχή του τραγουδιού «Maria Moita» του Κάρλος Λίρα το οποίο το τραγούδησε ο Αστρουντ Γκιλμπέρτο το 1965 στο άλμπουμ «Look at the rainbow».

Το συγκρότημα έγραψε αυτό το τραγούδι χωρίς να περιμένει να γίνει ιδιαίτερη επιτυχία. Όταν όμως το συμπεριέλαβαν στο δίσκο τους Machine Head, το «Smoke on the water» ξεχώρισε περισσότερο και από τα επτά τραγούδια του άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1972. Τον Μάιο του 1973 το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως ξεχωριστό single το οποίο σύντομα έφτασε την 4η θέση στο billboard της Αμερικής.

Με μια πιο προσεκτική «ανάγνωση» των στίχων μπορούμε να βρεθούμε κι εμείς στο Μοντρέ την ώρα του γεγονότος. Το καζίνο είναι το «gambling house» (το σπίτι του τζόγου), αυτός που πετάει το βεγγαλικό είναι «some stupid with a flare gun» και ο «Funky Claude» είναι ο Κλοντ Νομπς, ο διευθυντής του Μοντρό Τζαζ Φέστιβαλ που έτρεχε να βοηθήσει τον κόσμο. «Τhe rolling truck stones thing» ή και «mobile» είναι το κινητό στούντιο ηχογράφησης των Rolling Stones που χρησιμοποίησαν για να ηχογραφήσουν το άλμπουμ τους...

Ό, τι κι αν περίμεναν οι Deep Purple,το «Smoke in the water» θεωρείται σήμερα ένα από τα εμβληματικότερα τραγούδια της ροκ μουσικής. Βρίσκεται στην 426η θέση του περιοδικού Rolling Stone με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών και στην 12η θέση της λίστας του περιοδικού Q για τα σημαντικότερα κιθαριστικά κομμάτια. Στο Μοντρέ έχουν τιμήσει το τραγούδι με ένα μνημείο στις όχθες της λίμνης της Γενεύης, που περιλαμβάνει το όνομα του συγκροτήματος, τον τίτλο του τραγουδιού και το riff με νότες.

Το τραγούδι έχει μπει και στο Ρεκόρ Γκίνες καθώς το 1994, 1322 κιθαρίστες συγκεντρώθηκαν στο Βανκούβερ του Καναδά για να παίξουν το περιβόητο αυτό riff κατακτώντας έτσι αυτό το ρεκόρ. Όμως, το 2007, 1683 κιθαρίστες στο Κάνσας Σίτυ του Κεντάκι κατέρριψαν το ρεκόρ των προκατόχων τους όταν έπαιξαν όλοι μαζί μετά από πρόσκληση ραδιοφωνικού σταθμού.

Τελικά, αποδεικνύεται κάποιες φορές ότι η μουσική γράφει ιστορία όχι μόνο γιατί μένει στις μνήμες για πάντα αλλά γιατί καταγράφει ιστορικά γεγονότα. Όπως λέει και το τραγούδι στο τέλος «No matter what we get out of this, I know will never forget», αφού η ιστορία έγινε Ιστορία.<Οι στίχοι του τραγουδιού:

We all came out to Montreux
On the Lake Geneva shoreline
To make records with a mobile
We didn't have much time
Frank Zappa and the Mothers
Were at the best place around
But some stupid with a flare gun
Burned the place to the ground
Smoke on the water, a fire in the sky, smoke on the water

They burned down the gamblin' house,
It died with an awful sound
and Funky Claude was running in and out
Pulling kids out the ground
When it all was over
We had to find another place
But Swiss time was running out
It seemed that we would lose the race
Smoke on the water, a fire in the sky, smoke on the water

We ended up at the Grand Hotel
It was empty cold and bare
But with the Rolling truck Stones thing just outside
Making our music there
With a few red lights and a few old beds
We make a place to sweat
No matter what we get out of this
I know, I know we'll never forget
Smoke on the water, a fire in the sky ,smoke on the water

Making our music there
Few red lights and a few old beds
We made a place to sweat
No matter what we get out of this
I know, I know we'll never forget, now
Smoke on the water

A fire in the sky
Smoke on the water




WHITEANGEL

Όσο πιο μακρύ είναι ένα αδιέξοδο,
τόσο πιο πολύ μοιάζει με δρόμο.


Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή:
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης

Δωρεάν φόρουμ | © PunBB | Δωρεάν φόρουμ υποστήριξης | Επαφή | Αναφορά κατάχρησης | Sosblog